Blog o numizmatyce

Numizmaty na wystawie.

admin — Fri, 09 Dec 2011 14:02:04 +0000

Dzisiejsza sieć internetowa pozwala znaleźć praktycznie wszystko, co chcemy zobaczyć. Internet jednak to nie to samo co rzeczywistość. Wprawdzie okazy różnych monet z całego świata, różnych krajów, współczesnych i tych z przeszłości możemy dokładnie obejrzeć nie ruszając się z własnego domu, ale móc je podziwiać na przykład na wystawie to zupełnie inna rzecz. Prawdziwy fascynat sztuki zbierania monet wie o tym doskonale, toteż wystawa numizmatyczna to jest coś obowiązkowego dla każdego miłośnika sztuki kolekcjonowania monet i banknotów. Takie imprezy są organizowane w różnych ośrodkach, w całym naszym kraju, ale jest również coś takiego jak stała wystawa numizmatyczna. Obecnie w Warszawie, w centrali Narodowego Banku Polskiego coś takiego jest organizowane. Taka wystawa jest dobrą okazją dla każdego numizmata, który akurat nie ma czasu w wyznaczonym, krótkim terminie i może skorzystać z tej oferty, która obowiązuje przez bardzo długi okres czasu. W trakcie wystawy zmieniają się jedynie poszczególne jej tematy oraz odpowiadające im oczywiście okazy numizmatyczne. Obecnie od końca maja tego roku można podziwiać monety związane z osobą naszego polskiego papieża, Jana Pawła II. Wystawa ta zatytułowana jest „Santo Subito” i wstęp na nią, co również jest elementem zachęcającym, jest bezpłatny. Uczestnicząc w takiej wystawie, jest również możliwość skorzystania z usług fachowego przewodnika, ale tylko w przypadku wcześniej zgłoszonych grup zorganizowanych. Tematy wystawy, które były wcześniej traktowały o pieniądzach Kraju Środka, polskich monetach kruszcowych datowanych od dziesiątego wieku, polskich pieniądzach papierowych od wieku osiemnastego oraz polskich monetach i banknotach, które występowały w naszym kraju od wieku dziewiętnastego. Jak widać tematy te są bardzo intersujące, przynajmniej z punktu widzenia osoby kochającej numizmatykę i takie wystawy zasadniczo cieszą się bardzo dużym zainteresowaniem. Można nie tylko czegoś ciekawego się dowiedzieć, ale i zawrzeć nowe znajomości.

Numizmatyki z Kraju Kwitnącej Wiśni.

admin — Fri, 09 Dec 2011 14:00:04 +0000

Dla wytrawnego numizmatyka nie lada gratką i przedmiotem zainteresowania są wszelkie unikalne okazy monet i banknotów z całego świata. O ile nasze krajowe egzemplarze numizmatów są łatwiej dostępne, to różnego rodzaju pieniądze z całego świata mogą być dużo bardziej trudne do zdobycia. Ot przykładowo pieniądze japońskie. Kraj, który jest od Polski oddalony dosyć sporo i może się wydawać nam bardzo egzotyczny. Niewątpliwie biorąc pod uwagę różnice kulturowe, takim też jest. Numizmatyka w tym kraju swe początki ma co najmniej w osiemnastym wieku, gdyż właśnie z tego okresu istnieją pierwsze wzmianki o japońskich numizmatach. W roku 1799, w mieście Nagoya został wydany bowiem katalog starych monet wraz z ich wyceną. Autorem tego katalogu był Kumey Yago. Opracowanie to zawierało zbiór rzadkich monet, wówczas obowiązujących. Wiemy więc, że w Japonii numizmatyka istniała już w osiemnastym wieku, lecz tak właściwie kto był odbiorcą, fascynatem tych produktów. Na pewno rozrywka ta nie mogła dotyczyć niższych warstw społecznych, ze względu na ich ubóstwo, zresztą nikt z nich nie myślał o jakiejś rozrywce, skoro swoje siły skupiali głównie na przeżyciu. Numizmatyką w dawnej Japonii zajmowali się bogatsi kupcy, samurajowie oraz ludzi z tak zwanej grupy daimyo, czyli szlachta. Zbierali oni monety nie tylko rodzime, japońskie, ale również z krajów ościennych, czyli z Chin oraz Korei. Od roku 1636 Japonia jednakże była już odizolowana i oficjalnie nikt nie przywoził żadnego towaru do tego kraju. Istnieją jednakże w katalogach również monety datowane po tym roku. Jak się znalazły w rękach pasjonatów numizmatyki, do dzisiaj naukowcy moga jedynie snuć domysły. Ów katalog na pewno będzie nie lada gratką dla współczesnych fanów monet, może nawet porównywalnie z samymi monetami. Przytoczyliśmy przykład numizmatyki z Kraju Kwitnącej Wiśni, tymczasem na całym świecie możemy spotkać się z różnymi egzemplarzami różnych monet, które fascynują zbieraczy. Ich liczby nie sposób zliczyć, gdyż jest ich aż tak wiele.

Nie tylko kolekcjonerstwo.

admin — Fri, 09 Dec 2011 13:59:28 +0000

Jeśli ktokolwiek sądzi, że numizmatyka jest nauką traktującą jedynie o kolekcjonerstwie różnorakich monet i banknotów jest w wielkim błędzie. Numizmatyka jest bowiem dziedziną, która ma daleko szersze zastosowanie niż jedynie skupianie się na kolekcjonerach. Wówczas sprowadzimy ją jedynie do poziomu hobby. Tymczasem ma ona niezwykle istotne znaczenie z punktu widzenia historyków. Analiza bowiem środowiska, miejsca, ludzi i zwyczajów na podstawie lub też przy pomocy dawniej używanych środków płatniczych, w tym głównie monet to zadanie dla historyków. Na podstawie różnych badań, które prowadzi się przy użyciu dawnych monet, często można okreslić również różnego rodzaju fakty historyczne, zdarzenia, zwyczaje panujące w danej społeczności, a nawet dodatkowe funkcje, jakie spełniały owe monety, oprócz zwyczajowego środka płatniczego. Odkrywając dawne cywilizacje, badacze znajdują różne przedmioty codziennego użytku, znajdują naczynia, jak również monety, które w tym miejscy były używane. Tym samym można dowiedzieć się jakiego środka płatniczego używano w danym mieście. Można w tych badaniach pójść dalej. Możemy dowiedzieć się także jak daleko sięga historia pieniądza, kiedy go wynaleziono, w jakim okresie czasu jaką spełniał funkcję w danej spoleczności. Jak więc z tego wynika, kolekcjonerstwo to tylko odłamek znaczenia numizmatyki w dziejach danego narodu, w historii państwa i w jego kulturze. Jako taka swymi początkami sięga czternastego wieku, lecz dzisiaj jej znaczenie dotyka również polityki monetarnej, w tym zwalczania przestępczości związanej z pieniądzem a także polityki emisyjnej państwa, jako sposobu na zwiększenie znaczenia rodzimego pieniądza. Numizmatyka to również pewien prestiż. Takie jest przynajmniej powszechne odczucie, gdyż zajmowanie się tą dziedziną to nie byle co, ale bardzo poważne i uznawane zajęcie. Niewątpliwie jednak mimo wszystko numizmatyka w powszechnym mniemaniu nadal kojarzyć się będzie z kolekcjonerstwem monet i ich wymianą na wolnym rynku.

Króka historia banknotów Jeneralnego Gubernatorstwa Warszawskiego

admin — Mon, 13 Jun 2011 11:59:39 +0000

Przed I Wojną Światową na terenach polskich, będącej pod zaborami obowiązywały waluty państwa zaborczych. Już w pierwszych dniach po wybuchu wojny, państwa zaborcze zdecydowały się zawiesić wymienialność swoich walut na złoto. Wskutek tego zdarzenia z obiegu znikły złote i srebrne, a także niklowe i miedziane monety wycofane przez banki, a częściowo schowane przez obywateli. Wskutek ruchów wojsk tereny dawnego zaboru rosyjskiego w większości dostał się pod okupację niemiecką. Na tych terenach powołano Generalne Gubernatorstwo Warszawskie, z której po wojnie miano stworzyć Królestwo Polskie pod patronatem Rzeszy Niemieckiej. Zarządcę tego tworu był Jeneralny Gubernator, który na mocy dekretu z 6 grudnia 1916 roku powołał bank emisyjny zależny od banku centralnego Rzeszy Niemieckiej o nazwie Polska Krajowa Kasa Pożyczkowa. Jej zadaniem było emitowanie marki polskiej, która miała zastąpić obowiązujące jeszcze na terenie Jeneralnego Gubernatorstwa ruble rosyjskie, wymiany dokonano wg kursu 100rubli = 216 marek. Zgodnie z założeniami PKKP miała być zlikwidowana w dwa lata od chwili przekształcenia Gubernatorstwa w Królestwo Polskie. Bilety PKKP weszły w obieg w kwietniu 1917 roku. Pierwsza seria banknotów miała napis „Zarząd jenerał-gubernatorstwa warszawskiego”, pisane małymi literami, co uznano za błąd, więc dość szybko wyemitowano drugą poprawioną serię banknotów która zapis już miała wielkimi literami: „Zarząd Generał-Gubernatorstwa Warszawskiego”. Na banknotach z pierwszej serii widnieje nota prawna „Rzesza Niemiecka przyjmuje odpowiedzialność za spłatę Biletów Kasy Pożyczkowej w Markach Niemieckich po cenie nominalnej”, napis ten został zmieniony również na banknotach drugiej serii, który brzmiał „Rzesza Niemiecka przyjmuje odpowiedzialność za spłatę Biletów Polskiej Krajowej Kasy Pożyczkowej w Markach Niemieckich po cenie nominalnej” Banknoty emitowane przez niemiecki zarząd PKKP obowiązywały jeszcze do końca 1918 roku i zostały zastąpione przez Markę Polską emitowaną przez polskie zarząd PKKP.

Najniższe banknoty po reformie 1950 roku.

admin — Mon, 30 May 2011 11:57:35 +0000

Rok 1950 miał dla Polaków okazać się szokiem. 28 października tegoż roku Sejm Polski zafundował obywatelom naszego kraju reformę walutową, polegającą na wymianie wszystkich obowiązujących dotychczas pieniędzy określając termin wymiany na tydzień. Brak dostatecznej ilości punktów wymiany oraz bardzo krótki czas wymiany spowodował, że ci co posiadali większą ilość gotówki nie zdążyli z wymiana. Nie ukrywano zresztą, że cała operacja była właśnie wymierzona przeciwko właśnie bogatszym obywatelom. Banknoty, które miały być wprowadzone do obiegu były w tajemnicy drukowane w wytwórniach w Czechosłowacji, Szwecji oraz na Węgrzech. Zrezygnowano z produkcji banknotów o nominale 1 złotego, zastępując ją bilonem, który został wprowadzony po raz pierwszy od czasów przedwojennych. Banknot o najniższym nominale – 2zł miał wymiary 120 x 58mm. Na awersie widnieje data emisji – 1948 – co wskazuje w jakiej tajemnicy była ta reforma przygotowana. Na awersie widnieją podpisy zarządu Narodowego Banku Polskiego, cyfrowy nominał jest umieszczony po lewej stronie, a po przeciwnej widać polskiego orła. Na marginesie umieszczono w jego dolnej części ponownie nominał w cyfrowej postaci. Oznaczenia literowe oraz siedmiocyfrowy numer serii jest w kolorze czerwonym i umieszczono go po lewej stronie awersu w jego dolnej części. Na rewersie banknotu umieszczono rysunek nowoczesnego budynku. Banknot posiadał znaki wodne w kształcie łuków oraz kółek na całej powierzchni. W 1960 roku banknot został zastąpiony przez aluminiowa monetę. Kolejnym banknotem było 5zł. Jego wymiary to 142 x 67 mm. Podobnie jak banknot o niższym nominale został zaprojektowany prze Wacława Borowskiego. Pierwsze banknoty były wydrukowane w zagranicznych drukarniach, dodruki były wykonane w łódzkiej Państwowej Wytwórni Papierów Wartościowych, a następnie w warszawskiej PWPW. Na awersie widnieje nominał w po prawej jego stronie umieszczono godło polskie. Pod tymi elementami umieszczono podpisy zarządu NBP, pod nim pośrodku umieszczono serię i numer banknotu w kolorze czerwonym. Rewers zdobi traktor orzący pole. Banknot został wycofany w roku 1960 i zastąpiony został przez aluminiową monetę z rybakiem

Polski złoty w roku 1924

admin — Mon, 23 May 2011 11:56:59 +0000

Pierwsze lata niepodległości nie były zbyt szczęśliwe dla polskiej gospodarki i dla polskiej waluty. Szybko dość uchwalona 19.01.1919 roku ustawa wprowadzająca złotówkę jako polską walutę, oraz reaktywująca Bank Polski jako emitenta polskiej waluty do wprowadzenia w życie musiała poczekać przeszło pięć długich lat. W tym okresie tymczasowa waluta polska – jaką była przejęta od niemieckiego zaborcy marka polska – traciła bardzo szybko na wartości. Jeśli jeszcze w roku 1919 za jednego dolara USA płaciło się jedynie 9mkp to już pod koniec panowania tej waluty zapłacić trzeba było przeszło sześćdziesięciokrotnie więcej. W roku uchwalenia ustawy o polskim złotym, zamówiono już pierwsze banknoty nowej waluty. Produkcję zlecono dwóm bankom – francuskiemu Banque de France oraz angielskiemu Bank of England, z którym współpracowała znana firma Waterlow & Sons LDT – faktyczny wykonawca zamówienia. W francuskiej firmie zostały wykonane banknoty o niższych nominałach od 1zł do 100zł, natomiast wyższe nominały powierzone były drukarni brytyjskiej. Na wszystkich prawie wszystkich banknotach była umieszczona podobizna Naczelnika Tadeusza Kościuszki, jedynie na banknocie o nominale 5zł był umieszczony książę Józef Poniatowski. Najniższe nominały tj. 1,2 oraz 5 zl nie posiadały znaków wodnych, pozostałe już posiadały znak wodny w kształcie głowy Kościuszki, bądź to w kole bądź to w owalu. Jako emitent nie widniała już Polska Krajowa Kasa Pożyczkowa, a Narodowy Bank Polski. Banknoty te jak wspomniałem musiały poczekać aż do roku 1924, kiedy to Premier i za razem Minister Finansów Władysław Grabski zamknął pożyczkę PKKP i wprowadził jako walutę obowiązującą polskiego złotego, który posiadał parytet złota. Marka polska była wymieniana do roku 1925 w stosunku 1:1800000. Szybko jednak się okazało, że brakuje monet groszowych, więc NBP wyemitowało tzw. bilety zdawkowe o nominałach odpowiadającym zastępowanym groszom. Bilety zdawkowe obowiązywały jedynie do końca 1924 roku. Jednak jeszcze w styczniu 1925, banki dokonywały wymiany biletów zdawkowych na grosze.

Reforma sprzed wieków, którą możesz zobaczyć.

admin — Mon, 16 May 2011 17:55:14 +0000

Numizmatyka wiąże się nierozerwalnie z poszerzaniem wiedzy historycznej. Każda kolekcja ma przecież swój temat i w związku z nim jest rozwijana. Najczęściej spotyka się modele gromadzenia albo monet współczesnych, abo historycznych. Raczej rzadko się je ze sobą miesza.
W grupie monet historycznych na wielką uwagę zasługują polskie monety, w tym między innymi monety koronne Stanisława Augusta Poniatowskiego. Są one wyjątkowe z kilku powodów. Po pierwsze są nadzwyczaj starannie wykonane i nawet dwieście pięćdziesiąt lat po wybiciu wyraźne widać każdy detal na monecie. Są zresztą często nazywane najpiękniejszymi polskimi monetami, a ich uroda jest doceniana także przez kolekcjonerów numizmatów spoza naszego kraju.
Jest też druga strona medalu, czyli historia monet koronnych. Stanisław August Poniatowski, kiedy został wybrany przez sejm elekcyjny, zgodnie z obowiązującym prawem musiał podpisać Pacta Conventa, dokument, który zawierał między innymi wytyczne i zobowiązania dla króla- elekta. W artykule czterdziestym piątym znalazł się zapis nakazujący królowi przeprowadzenie reformy monetarnej. Poniatowski więc, chcąc nie chcąc, rozpoczął przygotowania do jednej z najpoważniejszych zmian systemu finansowego w Polsce. Zadanie do łatwych nie należało, ponieważ monety koronne Stanisława Augusta Poniatowskiego i monety towarzyszące miały całkowicie zastąpić chaos, jaki panował w sytuacji monetarnej:wiele monet było fałszywych, a część była bita w ogóle bez zgody koronnego skarbca, nie wspominając nawet o tym, że każdy rejon wypracował sobie własną politykę monetarną.
Nowy system monetarny oparto więc o sprawdzone wzorce, ale zagraniczne: zgodnie z holenderskim wzorce bito monety według stopy niemieckiej, ważącej dwieście trzydzieści trzy gramy grzywny kolońskiej.
W ten sposób narodziły się monety koronne Stanisława Augusta Poniatowskiego, bite równolegle przez dwie mennice: krakowską i warszawską. Historia tej drugiej jest o dziesięć lat dłuższa. Mniejsze mennice, między innymi w Gdańsku i Toruniu zamknięto, ponieważ biły monety według starej stopy menniczej. Król przejął kontrolę nad polityką monetarną, a monety koronne Stanisława Augusta Poniatowskiego stały się wkrótce jedynym powszechnie akceptowalnym środkiem płatniczym, choć nie na długo- wkrótce mennice miały przejść pod zarząd zaborców, bijąc polskie monety jedynie podczas kilkuletnich chwil wolności.

Dziewczyna z kłosami.

admin — Mon, 09 May 2011 17:52:55 +0000

Wśród monet obiegowych 1923-2009 niewiele jest takich, które zyskały sobie mano legendy. Znamienny może być fakt, że większość z nich to monety z okresu dwudziestolecia międzywojennego. Pierwsza bita w Polsce złotówka, ze względu na rysunek awersu zwana „dziewczyną z kłosami” stała się legendą numizmatyki. Jest to moneta do tego stopnia znana i lubiana, że stała się ekwiwalentem i przelicznikiem. Często na formach internetowych można dowiedzieć się, że „za taką monetę to kupiłbym dziesięć dziewczyn z kłosami”.
To najwyższe uznanie, jakie może zdobyć moneta obiegowa 1923-2009: stać się legendą numizmatyki, choć z początku była to przecież taka sama moneta jak wszystkie inne. Owszem, o sporej wartości, ale to jak wszystkie międzywojenne monety. W każdym razie w momencie rozpoczęcia emisji ten pięciogramowy krążek srebra i to nie najwyższej próby, bo siedemset pięćdziesiąt, nie miał wcale większej wartości niż to wynikało z wybitego nominału. Dziś w zależności od daty stempla dziewczyna z kłosami w stanie menniczym ma wartość pół tysiąca do mniej więcej tysiąca złotych. Jednocześnie nawet stany trzecie rzadko schodzą poniżej kwoty stu złotych.
Prosty rysunek przeszedł do historii jako najbardziej znana moneta obiegowa 1923-2009. Ilość tych monet, choć może nie była imponująca, bo przez dwa lata emocji sięgnęła ledwie czterdziestu milionów, czyli niewiele, jak na monetę obiegową 1923-2009, nie jest dziś w stanie zaspokoić potrzeb wszystkich zainteresowanych numizmatyków. Być może dlatego tak często jest to moneta podrabiana, zwłaszcza, że najbardziej zaawansowanym jej zabezpieczeniem był ząbkowany rant. Niewiele można wymagać od techniki dwudziestolecia wojennego, ale tez mało kto śmiałby zarzucić projektowi graficznemu, że jest niedopracowany.
Wśród numizmatyków czasem można spotkać się z dwustopniową skalą urody monet: powyżej i poniżej dziewczyny z kłosami. A warto zauważyć, że moneta ta nie była przeznaczona do kolekcjonowania, a więc nie bito jej ze względu na walory estetyczne. Po prostu był to wzór taki am jak wszystkie inne, a jednak w jakiś niewypowiedziany sposób stał się symbolem najbardziej wartościowych monet obiegowych 1923-2009 i chyba najbardziej rozpoznawalną monetą dwudziestolecia międzywojennego. Do dziś próżno szukać drugiej tak ładnej i użytecznej jednocześnie monety pośród bilonu wybitego w latach późniejszych.

Jaki jest sens istnienia monet próbnych

admin — Mon, 02 May 2011 17:51:56 +0000

Wielu ludzi, w tym przede wszystkim rozpoczynających swoją karierę kolekcjonerów materiałów numizmatycznych, zastanawia się, po co tak naprawdę kiedykolwiek wybijano monety próbne. Przecież mennice na całym świecie doskonale radzą sobie ze swoim zadaniem, produkując najróżniejsze monety. Wszyscy doskonale wiemy, że likwidacja takich fabryk sprawiłaby, że w globalnym systemie pieniężnym nastąpiłaby stagnacja i załamanie, a większość procesów płatniczych nie byłaby po prostu możliwa. Nie odkryję Ameryki jeśli powiem, że pieniądze są tak głęboko zakorzenione w kulturze ludzkiej, że ich brak spowodowałby totalny chaos. A wersji pieniędzy jest dużo, i zanim któryś z nich wejdzie do obiegu, konieczne jest jego przetestowanie. I stąd właśnie wzięły się monety próbne.
Co to znaczy próba? Chodzi o to, by sprawdzić, czy w sytuacji, gdyby badany przedmiot wszedł do użytku codziennego, byłby on satysfakcjonujący dla użytkowników nie tylko pod względem funkcjonalnym, ale również jakościowym. Nie istnieje prawdopodobnie moneta dopuszczona kiedykolwiek do obiegu, która nie miałaby swojego wariantu próbnego.
Warto mieć na uwadze, że monety próbne tak naprawdę nie mają żadnej wartości pieniężnej, ponieważ w świetle prawa nie powinny one nigdy trafić do rąk społeczeństwa. Ich produkcja przeważnie ogranicza się do ilości nie przekraczającej kilkuset egzemplarzy, co i tak wydaje się ilością większą niż niezbędną do przetestowania monety w ruchu. Ale dzięki takiemu zabiegowi monety próbne zyskują wartość kolekcjonerską, która często jest tysiąckroć większa niż cena produkcji.
Pewne niezweryfikowane źródła mówią, że Mennica Polska od roku 1994 bije monety próbne aż do dnia dzisiejszego, ale nie podaje jednocześnie żadnych wyjaśnień związanych ze sprawą. Nie wiadomo, jaki byłby tego cel przy założeniu, że jest to prawda. Istotne jednak wydaje się to, że w nasze ręce nie wpadają takie monety przypadkowo, dzięki czemu system pieniężny w Polsce można spokojnie określić mianem stabilnego i bezpiecznego.
W dzisiejszych czasach monety próbne kolekcjonerzy najczęściej kupują na aukcjach. Ich ceny są dla przeciętnego człowieka niebagatelnie wysokie, ale w przyszłości mogą się jeszcze nawet kilkukrotnie zwiększyć. Dlatego może warto stać się posiadaczem monet-rarytasów już teraz po to, by nasi potomkowie za kilkanaście dekad stali się właścicielami jednego z najrzadszych przedmiotów świadczących o historii Polski?

Pierwszy obcy pieniądz w Polsce.

admin — Mon, 25 Apr 2011 17:51:19 +0000

Monet obcych będących w obiegu na ziemiach można wymienić kilkadziesiąt. Co może wydać się najdziwniejsze osobie, która z tym zagadnieniem styka się po raz pierwszy to fakt, że pierwsza moneta tej klasy, o której powinno się mówić pochodzi nie z krajów ościennych ale z dalekiej Persji. Dirhem Sasanidzki, bo o nim mowa, stał się, co jeszcze dziwniejsze, monetą obiegową nie tylko Polski, ale w zasadzie całej europy. W Polsce monety te były dominującym środkiem płatniczym do połowy dziesiątego wieku.
Dla wielu osób informacja ta jest zaskakująca, ale na pewno nie bardziej od tej, że dirhemy cały czas znajdowane są dość często w północnej części kraju. Zaraz- może ktoś spytać- skoro dominujący środek płatniczy to dlaczego znajdujemy je głównie na północy? Otóż dirhemy docierały na ziemie polskie głównie za pośrednictwem Skandynawów, którzy zajmowali się między innymi handlem z Arabami, a szlaki handlowe wiodły właśnie przez Wielkopolskę i obszar przymorza.
Trudno raczej oceniać wygląd tej monety posługując się przyzwyczajeniami, jakie wyrobiły w nas monety europejskie. Bądź, co bądź, dirhemy są wytworem innej kultury, co zresztą widzi się od razu, niekoniecznie tylko po niezrozumiałych napisach- czy też raczej nieczytelnych, bo niezrozumiała dla nas jest i ówczesna polszczyzna z łaciną.
Dirhemy sasanidzke jako monety obce będące w obiegu na ziemiach polskich przedstawiają duża wartość kolekcjonerską, jakkolwiek ich cena nie jest specjalnie wysoka, chyba, że za okazy wybitnie dobrze zachowane, których ze zrozumiałych względów nie ma zbyt wiele. Mimo wszystko jednak dirhemy są bardzo ważnym elementem tematycznych kolekcji, ponieważ bardzo silnie wpłynęły na gospodarkę państwa Piastów. Jest to zresztą pierwszy tak wyraźnie udokumentowany silny wpływ pośredniego wpływu obcego państwa na funkcjonowanie naszego kraju- zauważmy, że później monety obce będące w obiegu na ziemiach polskich jeszcze kilka albo kilkanaście razy spontanicznie staną się dominującym środkiem płatniczym. Dziś jedynym świadkiem tamtych wydarzeń może być doskonale zadbana kolekcja numizmatyczna, z której wynika znacznie więcej niż widać na pierwszy rzut oka. Monety obce będące w obiegu na ziemiach polskich są doskonałym tematem przewodnim dla wytrwałych numizmatyków, którzy w ten sposób chcieliby poznać historię Polski, nawet jeśli nigdy nie uda się skompletować absolutnie wszystkich monet z tej grupy- a tak zapewne będzie.